Нақлиёт
Эълонҳои нав
Пешпардохт накунед. Бо фурӯшанда рӯ ба рӯ вохӯред.
Дар бахши «Нақлиёт» эълонҳои Душанбе ва шаҳрҳои дигари Тоҷикистон ҳастанд. Дар ин ҷо мошинҳои сабукрав, мошинҳои боркаш, мото ва қисмҳои эҳтиётиро барои фурӯш ва харид мегузоранд. Қисмҳои эҳтиётӣ аз худи мошин ҷудо ҳастанд. Нархи ҳар эълон низ ҷудо аст. Нарх бо сомонӣ, минтақа ва сурат дар худи эълон ҳастанд. Эълони худро ройгон мегузоред. «Эълон додан»-ро пахш кунед. Мисли паёми овозӣ гӯед ё бо як ҷумла нависед. Ёрдамчӣ эълонро аз ҳамин суханон тайёр мекунад. Шакли дарозро пур намекунед. Баъд нарх, минтақа ва суратро санҷед ва эълонро нашр кунед. Барои гузоштан пул нест.

