Дигар
Эълонҳои нав
Чизе ёфт нашуд. Калимаи дигарро санҷед.
Дар бахши «Дигар» эълонҳои Душанбе ва шаҳрҳои дигари Тоҷикистон ҳастанд. Дар ин ҷо молҳое ва пешниҳодҳое ҳастанд, ки ба бахши дигар дохил нашудаанд. Молҳои нав ва истифодашуда ва пешниҳодҳои гуногун низ дар ҳамин бахш ҳастанд. Агар чиз ба бахши дигар рост ояд, онро дар ҳамон бахш мегузоранд. Нарх бо сомонӣ ва ҳолати мол дар худи эълон ҳастанд. Эълони худро ройгон мегузоред. «Эълон додан»-ро кушоед ва бо овоз гӯед ё бо як ҷумла нависед, ки чӣ пешниҳод мекунед. Ёрдамчӣ матнро аз суханони шумо тайёр мекунад. Шаклро пур кардан лозим нест. Баъд нарх, минтақа ва суратро санҷед ва эълонро нашр кунед. Барои гузоштан пул нест.